· 6 min. leestijd
Hoe was de opleiding tot Luchtvaartkadet nu echt? Class 61-E, verteld door iemand die erbij was
Vijftien maanden, zwaarder wordt het niet. Errol Severe studeerde in 1961 af op Vance AFB en vertelt sindsdien precies hoe het was.
Het programma voor Luchtvaartkadetten maakte van burgers militaire piloten, navigators en bommenrichters. Mannen zonder rang of vliegervaring stapten van de trein en begonnen aan een opleidingstraject dat erop was gericht al vroeg te ontdekken wie zijn breekpunt bereikte. Errol D. Severe doorliep het programma en studeerde af.
“Ik vertel hoe het werkelijk was — ik was er tenslotte zelf bij.”
Errol D. Severe, Class 61-E
Vijftien maanden op Vance
Errol studeerde in 1961 af aan het USAF-vliegeropleidingsprogramma voor Luchtvaartkadetten op Vance Air Force Base, Class 61-E — vijftien maanden, zwaarder wordt het niet. Tijdens zijn actieve dienst vloog hij op KC-97-tankvliegtuigen, in 1963 werd hij aangenomen door Delta Airlines en in 1985 ging hij met pensioen. Het is goed om even stil te staan bij die opeenvolging: het programma was zo zwaar dat het voltooien ervan op zichzelf al de kwalificatie was, en de luchtvaartmaatschappijen wisten dat.
Het opleidingstraject, vastgelegd in de eigen foto's van het museum
Eerst de primaire vliegopleiding, daarna de basisvliegopleiding en vervolgens de vliegtuigen. Tegelijkertijd kregen de cadetten theorie — navigatie, weerkunde, motoren en procedures — want aan een cadet die wel kon vliegen maar niet kon nadenken, had niemand iets. De discipline was voortdurend en doelbewust, en afvallen was eerder normaal dan iets om je voor te schamen.
De uiteindelijke prijs
Een van de stilste museumstukken is de plunjevoetskist van Luchtvaartcadet Robert E. Bialas, nog precies zoals hij erbij stond op de dag dat hij in 1960 omkwam tijdens de primaire vliegopleiding in een AT-6D. Ernaast ligt de vliegerhelm van een P-12-piloot. Niemand heeft een bijschrift nodig om te begrijpen wat het programma van deze mannen vroeg.
Blind leren vliegen in een blauwe doos
Instrumentvliegen werd eerst op de grond aangeleerd, in de Link Instrument Trainer — de ‘Blue Box’ — een toestel dat op de werkplaatsvloer kantelde en draaide, terwijl de cadet binnenin uitsluitend op zijn instrumenten vloog. De Link-trainer van het museum is te zien met de plottafel open, zodat je het mechaniek binnenin kunt bekijken.
Het einde van het programma
‘De Vlieger-/Luchtvaartcadetten marcheren de geschiedenis in,’ staat op een van de informatiepanelen. Errol schreef er hét boek over — ‘De laatsten van hun soort’ — en organiseerde in 1997 de eerste reünie van Luchtvaartcadetten op Kelly Air Force Base, met 1,000 aanwezigen. In 1994 bouwden hij en zijn vrouw Beth Aviation Cadet World in de heuvels van de Ozarks, zodat het programma een plek zou hebben waar het verhaal hardop verteld kon blijven worden.
“Dit wordt geen droog museum, maar een levende ervaring — een plek waar iedere man, vrouw en ieder kind terug in de tijd kan reizen naar de gloriedagen van het Cadettenkorps.”
Errol D. Severe, 1994
Nog altijd verzorgt hij in het seizoen zelf elke presentatie, om 3:00 PM. Als je het verhaal van de opleiding uit eerste hand wilt horen, moet je daar zijn.